لیزر (PRK)
ساعت ٥:۳٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٢۱ دی ،۱۳۸٦  

به نام حضرت عشق

از راه عقل واندیشه، دنیا و آخرت بدست می اید.  ( حضرت علی )

لیزر (PRK)

تاریخچه:

PRK مخفف کلمات فتوریفراکتیو کراتکتومی است که در آن با استفاده از اشعه لیزر اگزایمر از میزان نزدیک بینی بیمار می کاهند. با استفاده از این روش لایه بسیار نازکی از قرنیه در حد چند ده میکرون برداشته شده و با تغییر ایجاد شده در انحنای قرنیه، از میزان عیب انکساری چشم کاسته می شود. اساس این روش به اوایل دهه 1980 برمی گردد که محققان آزمایشگاه پژوهشی IBM از این لیزر برای تراش قطعات کامپیوتری استفاده می کردند، در این زمان آقای دکتر Srinivasin متوجه توانایی های این لیزر در تداخل با بافت های زنده شد. سپس آقای دکتر Steven Trokel در انجام عمل لیزر اگزایمر برای تراش مجدد قرنیه پیشقدم شد و در نتیجه عمل PRK در سال 1987 متولد شد.

 

 

پس از عمل:
در پایان عمل از میزان تحدب قرنیه کاسته می شود.                

 

 

 

 

 

 

 

هنگام عمل:                                                       
با استفاده از لیزر اکسایمر، عیب انکساری اصلاح می شود.

 

 

 

 

 

 

تکنیک عمل:

عمل PRK به صورت یک عمل سرپایی در کلینیک انجام می شود. ابتدا با استفاده از قطره های موضعی، چشم بی حس می شود و پس از برداشتن لایه سطحی قرنیه (اپی تلیوم) درمان با اگزایمر لیزر شروع می شود و بعد از شکل گیری مجدد قرنیه این عمل متوقف می شود. بعد از خاتمه عمل معمولا" از یک لنز تماسی قرنیه (کنتاکت لنز) برای پوشانیدن سطح قرنیه تا زمانی که لایه سطحی آن مجددا" ترمیم شود استفاده می شود. سپس از قطره های آنتی بیوتیک بمدت یک هفته و کورتیکوستروئید برای مدت چند ماه استفاده می شود. در کلینیک نور بیمارانی که نزدیک بینی بین 4 تا 7 دیوپتر دارند پس از عمل PRK محل عمل به داروی میتومایسین آغشته می شود که مطالعات نشان داده است که باعث بهبود نتیجه عمل و کاهش قابل ملاحظه احتمال کدورت قرنیه می شود.

نتایج:

با وجودی که نمی توان نتیجه عمل را در هر شخص به طور دقیق پیش بینی کرد ولی با توجه به اطلاعات فراوانی که در طول سال ها جمع شده و به بیش از 300000 مورد درمان تکیه دارد، برای درمان میوپی از 1- تا 6- دیوپتر دقت عمل پی.آر.کی. در حد لیزیک قرار دارد به طوری که احتمال ایجاد دید 20/20 هشتاد و پنج درصداست. پی.آر.کی.در ایالات متحده برای درمان میوپی از 1- تا 7- دیوپتر تأیید شده است.

مزایا:

  • کوتاه تر بودن طول عمل نسبت به لیزیک
  • نبودن عوارض مربوط به ایجاد فلاپ
  • عدم نیاز به میکروکراتوم و تکنولوژی مربوطه
  • عدم بروز التهاب های عمقی قرنیه (DLK)
  • قابلیت انجام آن در قرنیه های نازک

معایب:

  • طولانی تر بودن دوره درد و ناراحتی بعد از عمل
  • طولانی تر بودن زمان بهبود
  • طولانی تر بودن طول مدت تجویز دارو
  • محدودیت انجام عمل به شماره های پایین
  • احتمال بیشتر بروز کدورت های قرنیه

عوارض:

اگرچه عمل PRK جزء کم عارضه ترین اعمال چشم به شمار می آید ولی عوارض احتمالی چندی در آن دیده می شود که اهم آنها عبارتند از:

  • حساسیت به نور که ممکن است گاهی تا چند ماه ادامه یابد
  • احساس پخش نور و هاله دور منابع نوری به ویژه در شب
  • تغییرات میزان بینایی در طول روز که ممکن است تا 6 ماه بعد از عمل ادامه یابد
  • احتمال عفونت قرنیه (کراتیت)
  • ایجاد لک و اسکار قرنیه که احتمال آن در اصلاح درجات بالاتر میوپی بیشتر است لذا ترجیح داده می شود که در میوپی بالاتر از 7 دیوپتر از عمل لیزیک استفاده شود.

منبع : http://www.noorvision.com/


کلمات کلیدی: